Monday, March 31, 2008

Arai en 32/33il Kadavul..part 1

P.S:Coffee with Anu mathiri..kadavuloda oru interview vacha epdi irukum..well..kandippa intha post mathiri irukathu..irunthalum vanthu gummitu ponga :)

P.S.S:Intha posta padichitu "Nee inga irukka vendiya aalay illai"nu vijaytv program perlam solli enna 27Dla ethi utraatheenga. Oru kuthumathipaa ezhuthiruken... swalpa adjust maadi.


"Enna maams inniki officelenthu seekram vanta"
"Etho drilling work panraangada...thoongavay mudila..athaan vanten"
"ok..I am going out...varathuku late agum...velila lock panitu poidren..nee thoonga aarambicha una aandavanaala thaan ezhuppa mudiyum..bye maams"

Satru nerathukellam...etho satham kekka..arai thookathil ezhunthu...
"dei..ennada inum polaya...ethuku lighta poata..kannu koosuthu..off panra"
"Athu off panra light ilapa..en tejas"
"Antha flight HAL ad poster thavira engayum parakka matenguthay...yaarunga neenga..antha madayan kathava pootamaye poitaana"
"Pootiya idhayathaiye thiranthu vaipavan naan..intha kathavenaku emmaathiram"
"BR Chopra mahabaratham dubbing dialogue ezhuthinathelam neenga thaana..ivo cleana tamil pesareenga..yarunga neenga"
"naan kadavul"
"Bala antha padam inum eduthay mudikaliyae..oru vela Aaryavaiyum thookitu ungala poda porara?"
"hahahaa"
"Deiveega siripaiya umathu.."
"Ennoda siripu ennudaiathu pola thaney irukum"
"Nejamavay neenga kadavul thana..."
"Nee aathigan thaanay.. naathigam pesugiraaye...kannuku theriyaamal irukum varai kallaiyum pullaiyum kaiyeduthu kumbidugirai...kannethiray thondrinal kelvi ketkiraaye.."
"halo..ipdi thideernu vanthu naan thaan Godnu sonna epdi nambarathu..."
"hmm..logica nambara makkal magica nambava poreenga...enna panni prove pananum unaku"
Mansukkula...'aaha...KRS siroda URL maranthu poachay..avar quizlenthu edhachum kelvikekalaamna...enna panrathu...seri..samaalipom'
"Enaku matumay therinja secret ethachum sollunga.. nambaren.."
"Un ATM Pin password sollata.."
"Aaaha.. hitech kadavula irukeengalay..sollunga papom.."
"****"
"Enna kodumai ithu..kadavulay mokka poadalama"
"Enna panrathu...una mathiri aalelam katti meika vendi irukay.."
"Seri...oru pechuku neenga kadavulnay vachipom..ipo ethuku vantheenga.."
"naan engay ponen varuvatharku..ingaye thanapa irukiren.."
"nallatha poachu..naanga inga 4 per irunthom..oruthan kelambaratha irukaan...house owner vera rent ethitar...neenga share panreengala..adutha masathulenthu ungalukum monthly expense report anupatuma"
"nee ennai innum nambavillainu nenaikaren"
"ada neenga vera saar...irukara confusion porathunu..pudusa naan thaan kadavulnu vanthu ninna ennatha panrathaam pinna"
"apdi enna confusion"

End of reel one...
Kadvul overa pesarara athaan rendu parta podratha plan..adutha partoda concluded.

Friday, March 28, 2008

When Faith faces superstition...

Religion, till a while back, was used to be addressed as faith or belief. The word has been dirtied by all and sundry and with the advent of science which has been steadily gobbling up the space between the known and the unknown, there has been relentless attack on what one perceives and what is actually the case. Many of the popular beliefs have been relegated to just that - popular belief and nothing more. Though scientists claim to have bridged the gap considerably they've only opened up the pandora box of more questions and its widened to the extent that even their own theroies and proofs are ending up as spoofs with each passing day. I've nothing against science but what is it but a mere documentation of an highly active mind. With evolution and more awareness and opportuninties the challenge to existing theories and practices have grown manifold and science is fighting with itself to defend its own space. Its become a creature which survives by feeding on itself. Whether it leads to growth is debatable. Well. Our kutti kathai told by Krubanantha Vaariar swamigal to round this topic.

Oru oorula oru panakkaara aal iruntharaam. Pooja punaskaarathula romba aarvam ulla aasami. Avar veetula epo paru bajana sathamum saambraani pugaiyuma irukumam. Ipdi bakthimayamaana aalaana avar romba aasaiya oru poonaya valathaaram. over chellam kuduthu valatha poonaigarathala athuku ella roomlayum suthi velayada special permission vera. Raja veetu kannukuti mathiri athu raja veetu poonakuttya jollya suthikitu irukumam. Ivar poojai panrenu saami roomla ukkanthirukara samyathula athuku bore adika aarambikka, neram kalam theriyama poojaiya disturb panra mathiri settai panna arambichithaam. Ithukaga avar enna panuvaram, epo poojai start meejic panrathuku munadiyum poonaya pudichi oru koodaila moodi vaika solli standing instruction kuduthiruntharam avar servants kita. Paasakaara payapullaigalaachay..oru thadava sonna pothum..karpoorama pathikitaanga..Automatica, oru oru thadavayum poojai boathu poonaya pudichi nee naanu poati poatukitu koodaila poatu moodi vaika aarambichaanga. Naladaivula antha panakaararuku udambu weaka poga avar makkal avaroda poojai matrum micha taskellam ownership eduthikitaangalam..apovum antha pooniaya pudichi koodaila podra mattera kannum karuthuma senjukitu vanthagnalam. oru rendu generationku aprum..antha veetla peran pethigal took lead in running the show. Apponu paathu avanga veetla oru mega function vanthichaam. Neria poojai..first time avlo peria functiongarathaala ellam pakkava irukaanumnu checklistlaam poatu seri pathukitaangalam. Apo oru visuvasamana velaikarar from the geriatric generation sonnaram. "Aiya..ellam ok..but oru poonai miss aguthu...namma peria aiya boojai pannarna aarambikarathuku munnadi visheshama pooniaya pudichi koodaila podratha oru sambrathayama panikitrunthar..neenga ipo apdi pannama vitta saami kuthama poodumunu" oru bitta poataaram..Aprum enna sollava venum. Saami matterachay. Annilenthu entha functiona irunthalum pora vara poonailam pudichi koodaila podratha oru norma follow pannitu varangalam.

Velayata irunthalum sila pala mattera yosika vaikuthu. It might sound as sheer stupid step now, but it might have been relavant once upon a time and might have lost its meaning with time. Not each step need to be followed all times and not each a foolish one. Its just that people either dont understand the meaning and mechanically do things and when someone down the line questions the validity it goes unanswered and is rendered into oblivion. Munnorgal ellam muttalgal ilai athukaga avanga solrathellam senjathellam blinda follow pannanumnu avasiyamum ilai.

Pretty heavy stuff to ponder over. Ipothaiku apeetu..apaalika repeatu..

Tuesday, March 25, 2008

A time to wait...

P.S:
Ok..before u proceed further...this composition was a forward i got a few days back. I've modified it a lot with my own mokka views thrown all around. Check it out.

P.S.S:
Ethukum oru pillow pakkathula vacihkunga :)


Its 8:15 a.m. and I stand here in the bus stop waiting for the office
bus to arrive. I stand here in the same manner as I did a few years
back waiting for bus to my college..before that to my school.. Little did I know then that things would change so much in so few a year.. the sky under which I am standing seems to be looking at me and smiling .. It is perhaps the only thing
that has acted as a witness .. watching the transformation.

I've no complaints for the change though. It is destiny, or may be you could call it life. Yes. Life. Oru matter puria matenguthu. Ethanayo pera daily basisla meet pannalum thanimaiyagavay irukum sila nodigal. Kootathil Thanimai. Thanimaiyil kootam koodi nerisal undakkum ninaivugal. Yes. Ninaivugal. Minda defragmentation panna evlo nalla irukum. Venumgara ninaivugala save panikitu vendathatha delete panni thoor vara kudiya vazhi iruntha vaazhkkai vera mathiri irukum. Itho bus vanthirichi.

After picking my usual corner seat..i check out the crowd standing out in the humid sun..waiting patiently for their bus of opportunity.I rarely notice the person sitting next to me, for its going to be yet another stranger or may be you could say another acquaintance. Sathama alarikituruntha Radio Citya thideernu off panitar driver. Irritating. Perusa isai piriyanlam ila. But inimay micha irukara journeya en ninaivugaloda payanikanumnu nenacha erichala iruku.

I can't help thinking about the short and physically tiring trips to college. Well.
It's a paradox to call a distance of 30 KMs "short", but that is how it always seemed. Therinja mugangal. Sogamna ennanu theriyatha pagal pozhuthugal. Artham puriyamal siritha jokugal. Yaennu theriyama poata sandaigal. pudikaamal paditha thervugal. Sruthi seramal paadia paatukkal. Arangeratha naatiyangal. Vivarika mudiyatha vasavugal. Somehow..it never felt like a journey. It was life in all its glory. Cut adikarathukaga 60 km up and down travel pannalum end of the day saathichitomngara nenapu..Ippo flight pudichi velinatuku poi verva sintha uzhaichalum vara matenguthu. Those pleasant memories of college are in itself good enough to save me from the misery of this bus journey.

Office vanthachu. Poliyaana oru acknowledgement to all the known strangers that I see as I approach my cubicle. A few of my colleagues greet me with their morning wishes and as always, i mumble back. Discussions jump to the weekend plans and I wonder what I'd do over the weekend. It would be just another day staring at the mobile, wishing it would ring and bring back some wonderful moments that are now missing in life or maybe the safer option would be to come to office, for it's my new founded asylum these days.

Sila varusham munnadi somehow I was always busy. Weekendo weekdayo..never made any difference. Kaalam urundodiyathunu booksla padichirupom. Athu nejamavay odra mathiri irukum. Ana ipolam stroke vantha patienta nagara marukuthu. Oru stageku aprum..vazhkaiyil ninaivu matum thaan kuda varuthu. Nanbargal pagaivargal paathavanga pazhagiyavanga ellarum verum ninaivu bimbangala thaan theiryaranga. Pudu nabargal pudu nanbargalanalum thaamarai mel thanneraai thaan thonrugirathu. I do meet people who r so good that I could tell them anything and everything, but
I dont find a person to whom i needn't say things ... friends who just know me.

Rarely i get to talk to some of my old mates over fone. There is always an uneasy pause. Its either due to paucity of words or time but never due to the relationship.
As I sip coffee from the coffee mug, which incidentally cleans itself everytime i pour coffee in it and has a permanent brown stain, watching the cars coming out of the basement, like ants in search of sugar. I tell myself. Maybe this time will also change and the good days will be back. The darkest nights prepare us for the brightest of mornings.

Change is the way of life. And there is no other way but for it. Maybe somewhere deep down even the near and dear ones i miss are also waiting for such a time.
And I keep on waiting....

Monday, March 24, 2008

Weekend Movie Watch--WMW

Yesterday saw Vantage point. Chanceeeela...awesome movie. Ten minutes into the movie, you will know this is different. Probably we've a oscar winner, for interesting screenplay, in our midst. Oru plot. 7 views. Namma ManiRatnam Kamalhasan use panna technique thaan. For those who remember this technique was actually a lift from one age old Sivaji movie (Andha Naal-Now that what i call a classic). But unlike the Mani n Kamal movies where they had izhuthufied it into different plots, this one has just one plot. Oru assasination attempt plus bomb blast. The same scene comes for 6 or 7 times inthe movie. I think the director would've used some dozen teams each with a dozen cameras of their own and edited them wonderfully into one tight piece. Dennis Quaid(?) reminds a lot of Harrison Ford in many scenes minus the smirky grin. Kathai ennamo oneline thaan. Actual scenesnu paatha montha oru 7 8 scene thaan. But the way in which ithas been shot and told is amazing. Tamizhla dub panna Antha 23 minsnu title poduvanga nenakren. U.S president gets assasinated in a public meeting and the site itself gets bombed. Intha situation, seen from the eyes of 7 people and how each of their views leads to the killers inthe end ithaan kathai. Must watch movie for thriller lovers. Check it out. Wish they make novels out of movies like these. That would make it even more interesting.

Thursday, March 20, 2008

தேவதைகளின் அரசன் -- தபு சங்கர்

கூந்தலில் பூ வாசனை வீசும்- தெரியும்.
இந்தப்பூவில் உன் கூந்தல் வாசனை வீசுகிறதே!!

என்ன வேதனை...
என் இரண்டு இதழ் கொண்டு
உனக்கு ஒரு முத்தம் தானே தர முடிகிறது!!

அழகான பொருட்களெல்லாம்
உனையே நினைவு படுத்துகின்றன..
உனை நினைஊட்டும் அனைத்தும் அழகாகின்றன!!

நீ நடந்த தடமின்றி
அமைதியாய் கிடக்கின்றது தெரு..
அதிரும் தண்டவாளமாய்
என் இதயம்!!

தொலைபேசியில் தராதே
உன் முத்தங்களை..
அது முத்தத்தை விழுங்கிவிட்டு
வெறும் சத்தத்தை அல்லவா தருகிறது!!

உன்னை கேலிபேசுவோரைக்கூட
முறைத்துப்பார்க்கிறாய்..
விரும்பிப்பார்க்கும் என்னையோ
திரும்பிப்பார்க்கவும் மறுக்கிறாய்!!

மலைகுடைந்து பாதை அமைத்தவன்
அறிவானா...உன் கல்-
மனம் குடைந்து காதல் சமைக்க!!

துடிக்க மறந்தாலும்-உனை
நினைக்க மறக்காது இந்த
இதயம்!!

எதற்காக கஷ்டப்பட்டு
கோலம் போடுகிறாய்..
சிறிது நேரம்
வாசலில் அமர்ந்துவிட்டு போ..போதும்!!

என் மனதில்
கூடு கட்டி..குடியும் ஏறிவிட்ட
மனங்கொத்திப்பறவை நீ !!

Best of the lot...

தொலைபேசியில் நீ எனக்கு
"Good Night" என்றாய்..
தன்னைத்தான் நல்ல இரவு
என்றாய் எண்ணி விடிய மறுக்கின்றது!!

இந்த காதல் கடிதம்
கொண்டு வருபவனை காதலிக்கவும்..
இப்படிக்கு,
இறைவன்.

Aquarium வாழ் மீன்களின்
புகார் கூற்று..
அவ்விரு விழி மீன்களுக்கு
மட்டும் அவ்வளவு அழகான தொட்டிலா என்று!!

உன் உடல் முழுவதும் என்ன
switchகளா?
எங்கு தொட்டாலும் உன்
முக விளக்கு எரிகிறதே!!

உன்னை விட தீயணைப்புதுறை
எவ்வளவோ மேல்..
எரியும் தீயை அவர்கள் அணைக்கிறார்கள்..
நீயோ என்னை அணைத்துவிட்டு
எரிய விடுகிறாய்!!

Yemmmmmma saami...mudiyalai..ennala ithuku mela type adika mudiyalai..vitta ivaroda ella kavithaiyaiyum idhu nalla irukay athu supera irukaynu naan list poatukitay irupen...aana onnu surenga..ivaroda poemlam rendu thadava padicha..yara irunthalum luv panna arambichiruvanga..My most fav poet after Vaali and Kannadasan. Ivlo simpla love couplets vera yaarachum ezhthirukaangalana doubt thaan.

Wednesday, March 19, 2008

Gils @ Catch 22

Situation one:

A place where everyone knows you...your promotions are pending to be released anytime..where you are anoinented SME...where you know what issues are going to creep up even before they actually occur...where everyone from security to head of dept knows you by your name...where you have rooted 5 years of your time.

Situation two:

A place so far off from civilisation that travelling to and fro makes timetravel look like school picnic...where the workpressure just tips below boiling point...where the word HIKE is taboo...where you dont know anyone and viceversa and to top it all you dont know the subject where you are going to dwell-in.

Which one would you choose to be? What do you call a person who chooses situation 2 over one...For time being we can call that person as Gils.
Yes. After much delibration i decided to move to a new domain in my current company itself. At a practical note it sounds the easiest of decisions, as career wise it offers a nice jumpstart for me outside my current org. But the kind of feedback i've been receiving about the new work environment isnt exactly exciting and considering the hordes who are quitting left right and center after moving there...well..doesnt exactly sound a promising one. Considering that in my current role i am much at comfort with the world, dictating my own term and pace and bossing over everything i purvey it does sounds a bit odd to myself as to why i want to cut the net and trapeze every now and then. I convince myself saying that potted plant may get all the care and attention but that doesnt make a giant tree. But i guess its always been the case. We always go looking for comfort and once we are too used to it after a while it becomes boring. New horizons..new learnings..new findings..if not for things which are new guess the world would stop spinning. Sounds good while i type out these things..let me see how much they hold up practically.

Me back to book reading after a mini break wherein i had vowed never to touch a novel till i am done with my assignments. I happened to feast on the much hyped-over-plagiarism controvery book by Kavya Vishvanathan "How Opal Mehta Got Kissed, Got wild and Got a life"...dont get carried away by the title. Its a million miles away from porn ;) I actually didnt had high hopes on that book which everyone had trashed to their best. Surprisingly it was an amazingly interesting read and i thoroughly enjoyed it. Especially the schemes which the parents of Opal come up with to improvise her social life. Really cool stuff. Those who donot have an active social life and especially at the cost of their academic life will very easily identify with that book. Though the author talks about chennai and dosa and idli at the beginning of the book..somewhere inthe middle the southnidian snacks make way for the parathas and get "converted" into Northies. Wonder if she just replaced the name of the characters also that way to give it a gujju feel!!! Anyways..Check it out. You will surely like it. Its got a charming feel.

The next book i wanted to recommend would be Chetan Baghat's 5 point someone. I'vent completed it fully. Just halfway into it i totally relish it and have already fallen in luv with the Neha character. Offlate for some reason whatever lady character i imagine for my stories, they always endup looking like Deepika padukone. Maybe i should stop gawking at her pic on my desktop wallpaper atleast once a day :)

so long folks...catch you at the other end of the week.

Monday, March 17, 2008

Gillu sabha

Intha sabhavoda oray nocome kurigoal kolgai ellamay kalaipathay...kalaipuli thaanu mathiri kalaaipuli sonu iruntha solunga...mokka tvla primetimela airspace vangiralam.....intha (dis)claimeroda sabhakulla pravesipom..

Venue: Vetti office
Cast: G3,Arun,Gils,KK matrum Divya


"sei..ethavathu sei..sollathathai sei.." paadikonday G3yin damager selgirar...
"enna G3..unga manager Billa padam paathu semma moodula irukar pola" asks Arun
"Neenga vera..ethachum velaya sollama sei..onnu onnum sollithara mudiyathu solitu poiruparu" guffaws gils
"inniki naan matinena..ipovay kanna katuthay"nu G3 muzhichings.
"saga.. shirt supera iruku..enna brand?"
"van hussain"
"adhu yaru..saddam hussainoda cousin brothera.."
"gils...mokkai thaangala.."
"ithuvay mokkaya..nethu saga KK poata mokkaiya vida evlovo better"
"enna pannar.."
"manager ivara poi vela paruna..antha padam bore inoru thadavalam paaka mudiyathu.. vaaranam aayiram varathukaga waitingnu solrar.."
G3 manasukulla..."hmm.epdida inum ungalalam vitu vachirukanga.."
"enna G3..mindvoicela pesina engaluku kekatha..athellaam thozhil ragasiyam..ungalaanda solapdathunu notamai solirukar"
Kovathil G3 Arunai etti udhaika muyarchikka..
"emmmaa...kaal pudichikichi.."
"en G3 intha partiality..ivlo peria udambula ungaluku kaal matum thaan pudichiruka.."
"aiyo..ivan imsaiku kaal valiye thevalam."
"saga enaku oru doubt.."
"kelunga KK..kelunga..arivu pasia pokarathuna enaku alva sapdra mathiri..."
"veyilla pona mugam karukuthu.. kai karukuthu..en kaal kuda karukuthay..naraicha thalai matum en karuka maatenguthu"
"saga..naan ethachum thappu panitena...adikadi unga blog pakkam varathathu thappu thaan..athukaga..ipdi oru thandanaiya...enna manichiteenu oru vaartha solunga...phuleeees..."
emathu thiruvilaiyaadalgalil ithuvum onrungara rangeil KK sirika...
"onraanavan..
heightil rendaanavan...
peyaril moonraanavan...
kannil naangaanavan.." ipdi adukitay oru kural vara..
"aaha....onnu kooditaangaya...onnu kooditaangayyaaa...ithu luv story podra Divyala..yes or no questionukay extra paper vaangi ezhutharavangalaachay...ess aida vendi thaan..." endra kookuraludan oattam pidikinranar gilsum Arunum..
"sagakkalay..enna mattum maati vitutu poreengalay..nanum varen.waitees"nu KK also follows...

P.S:
Sagakkalay..manichukunga..summa summa G3ya oti bore adichipoachu..athaan oru changeku..hehehe...

Wednesday, March 12, 2008

Aasai Aasaiyaai irukirathay...

Last weekend was a special delight for my family members. My elder cousin sis got married. It was a bit delayed one but what an occassion it turned out to be!! All our relations, many of whom werent in touch for decades turned out and we all had a blast of time. Those who had long standing family fights (like our good old KS Ravikumar movies) forgot their egoes for three days and WOW..it was Ammmmmmmaaaaaazzzzzinnnnnnnng. I met some of my cousins for the first time since they were born!! All of a sudden i was periappa/Chithappa/mama/machinan/Anna put together!!! Feels odd when i type this but when all those kids swarmed around me and were pestering for attention and ofcourse, an extra scoop of icecream :), WOW. Its a feeling very hard to put in words. My elder cousins son, in 2 days he became so dear that he simply refused to eat from anyone but me and his dad :) I had a tough time taking leave from them. How i wish the weekend went on and on. It was such a delight to see so many people and all of them related to me. I even found out a cousin who stays pretty close by to my place here in blore!! At times i feel jealous of my dad and mom imagining the kind of environment they grew up, with so many kids and relatives around. It must've been on helluva time. Even considering the emotional disturbances and ego clashes it brings along with it, i think the warmth and affection and the kind of exposure one gets far outweighs the negatives. I think thats where it presents a paradox in present day world. We need to have joint famililes but cant have them. But still even once in a while occasions like these which bring people together are nice. So makkalay, make sure u visit all your relatives functions and enjoy the little oppertunities of mingling with ur relatives. As they say,...aayiram thaan irunthalum..aayirathu onnu perusu..Huh..cudnt help that mokkai :)

P.S:
Pona postla ketukkonda palllayirakanakkaanaaaa...kodikaannaakaana... neyargalin virupathirukerpa template mathiyachungooooovvvvvv.

P.S.S:
count paniputu number tally agaalainulam solapdaathu..hexadecimalakkum

Wednesday, March 05, 2008

Turn Turn Turn- The Byrds

Most of you must've already listened to this song from the lovely movie Forrest Gump. Offlate its been the only song ringing continuously on my ipod/fone and all my playlists. It has a sweet melancholic meldoy with a soul of its own. Making you feel remorsefully happy..its a weird feeling. chk this song out if you'vent already. And as for the movie..well..if u'vent seen it, u sure are missing something. It made me into a die hard fan of Tom hanks.

P.S: I think there is one more gud song from that movie. Sweet Home Alabama. If anyone has it kindly share maadi :)

P.S.S: for those who want to see the video..
http://www.youtube.com/watch?v=GcgP8E2hELg

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time for every purpose under heaven

A time to be born, a time to die
A time to plant, a time to reap
A time to kill, a time to heal
A time to laugh, a time to weep

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time for every purpose under heaven

A time to build up, a time to break down
A time to dance, a time to mourn
A time to cast away stones
A time to gather stones together

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time for every purpose under heaven

A time of war, a time of peace
A time of love, a time of hate
A time you may embrace
A time to refrain from embracing

To everything - turn, turn, turn
There is a season - turn, turn, turn
And a time for every purpose under heaven

A time to gain, a time to lose
A time to rend, a time to sew
A time to love, a time to hate
A time of peace, I swear it's not too late!

Saturday, March 01, 2008

Katrathum Petrathum..Izhanthathum

English language boasts many an interesting writer and a huge fan base. The main complaint which people put forth towards tamil and other regional languages is that, either the works are too hard hitting and sombre or too juvenille..even contemporary themes are dabbed with this paint and are often ignored as technically inaccurate proses. One man who challenged this version and ensured his works broke the jinx was (how i wish i can place "is" here:( ) "Sujatha" Rangarajan. I dunno if anyone else have placed scifi in tamil at such a high pedastal as this man. So for me he remains the first author in tamil to bring out such youthful romantic scifi thrillers. Well versed in chaste and local dialects..he has changed the face of modern tamil writing. Its a great great loss to the tamil book lovers. I simply couldnt digest the fact that people like him could die!! it simply doesnt tally. At times i feel these are the sort of people who should live forever and enthrall generations with their great works. Here is the excerpt from the last published peiece of Katrathum petrathum, as forwarded to me by a friend. I am a proud owner of a copy of some of his books and feel honored to post his probably last published peice of work on my site. Thank you sire..for all your great books and the wonderful time i had enjoying your works.

தனது 70ஆவது பிறந்த தினத்தை முன்னிட்டு 'கற்றதும் பெற்றதும்' பகுதியில் சுஜாதா அவர்கள் எழுதியது:
மே மாதம் மூன்றாம் தேதி, எனக்கு எழுபது வயது நிறைகிறது. இதற்கான அடையாளங்கள் என்ன என்று யோசித்துப் பார்க்கிறேன். மெரீனாவில் நடக்கும்போது எதிர்ப்படுபவர்கள் பெரும் பாலும் என்னைவிட சின்ன வயசுக்காரர்களாகத் தெரிகிறார்கள். ஒரு தாத்தா மாட்டினார். நிச்சயம் என்னைவிட மூத்தவர். சிமென்ட் பெஞ்சில், என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தார்.
"யு ஆர் எ ரைட்டர்! எனக்கு எத்தனை வயசு சொல்லுங்க, பார்க்கலாம்!" என்று கண் சிமிட்டலுடன் கேட்டார். நான் யோசித்து, ''கட்டை விரலால் மூக்கைத் தொடுங்கோ" என்றேன்.

"எதுக்குப்பா?"

"தொடுங்களேன்!"

சற்று வியப்புடன் தொட்டார்.

"மத்த விரல்களை றெக்கை மாதிரி அசை யுங்கோ!" என்றேன். ''இதிலிருந்து கண்டுபிடிச்சுட முடியுமா, என்ன?'Õ என்று, விரல்களைச் சொன்னபடி அசைத் தார்.

"ரெண்டு கையையும் பரப்பி, ஏரோப்ளேன் மாதிரி வெச்சுண்டு ஒரே ஒரு தடவை லேசா குதிங்கோ. பாத்து... பாத்து..."

"இது என்னப்பா ட்ரிக்கு?" என்று அப்படியே செய்தார்.

"உங்களுக்கு இந்த மே பன்னண்டு வந்தா எண்பத்தோரு வயசு!" என்றேன்.
அசந்து போய், "கை குடு. எப்படிப்பா இத்தனை கரெக்டா சொன்னே?"
"ஒரு ட்ரிக்கும் இல்லை, சார்! நேத்திக்குதான் இதே பெஞ்சில், இதே சமயம் வந்து உட்கார்ந்து, உங்க வயசு, பர்த்டே எல்லாம் சொன் னீங்க. மறந்துட் டீங்க!" என்றேன். தாத்தா மாதிரி அத்தனை மோசம் இல்லை என்றாலும், எனக்கும் சமீபத்திய ஞாபகங்கள் சற்றே பிசகுகின்றன. ஒரு அறையிலிருந்து மற்றொரு அறைக்குச் சென்றால், எதற்காக வந்தோம் என்பது மறந்தே போகிறது. பெயர்கள் ஞாபகம் இருப்பதில்லை. ஆந்தைக்கு இங்கிலீஷில் என்ன என்று சட்டென நினைவு வருவதில்லை. 'படையப்பா'வில் ரஜினிக்கு முன்னால் கால் போட்டுக் கொண்டு உட்கார்ந்தாரே... அந்த நடிகை யின் பெயர் என்ன என்று ஒரு நாள் அதிகாலை கண் விழித்ததும், ஒரு மணி நேரம் யோசித்தேன், கிட்டவில்லை.

மனைவி எழக் காத்திருந்து அவளிடம் கேட்டேன். "ரம்யா கிருஷ்ணன்" என்றாள். இம்மாதிரி, நியூரான்கள் களைத்துப் போவது தெரிகிறது. ஆனால், நீண்ட நாள் ஞாபகங்கள் பத்திரமாக இருக்கின்றன. அது மூளையில் வேறு பேட்டை போலும்! கிட்டத்தட்ட அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன், சின்ன வயசில் கோயமுத்தூரில் அம்மா\அப்பாவுடன் ஜட்கா வண்டியில் "ஜகதலப்ரதாபன்" சினிமா போனது, ஒண்ணாம் கிளாஸ் டீச்சருக்கு ஆனந்த விகடனும், அமிர்தாஞ்சனும் கொண்டு போய்க் கொடுத்தது, பள்ளி மணியை அகாலமாக அடித்தது, எனக்குத் தம்பி பிறந்தது... இதெல்லாம் தெளிவாக ஞாபகம் உள்ளது. ஸ்ரீரங்கத்துக் கதைகள் அனைத்தும் என் நீண்ட நாள் ஞாபகங்களின் வடிவம்தான்!

டெல்லியில், பெட்ரோல் எழுபத்தைந்து பைசாவும், பால் ஐம்பத்தைந்து பைசாவும் கொடுத்து வாங்கி தாராளமாக வாழ்ந்தது, என் முதல் கதை, முதல் நாவல் பிரசுரமானது, எஸ்.ஏ.பி'யின் கடிதக் குறிப்பு எல்லாம் ஞாபகம் உள்ளது. ரம்யா கிருஷ்ணன் போன்ற மேட்டர்தான் சட்டென்று வழுக்கிவிடுகிறது.
மெரீனாவில், ஷார்ட்ஸ் ஸ்னீக்கரில் ஓடும் இளைஞர்களைப் பார்த்து முன்பு பொறாமைப்படுவேன். இப்போது புன்னகைக்கிறேன். பொதுவாகவே, பொறாமைப்படுவதற்கான விஷயங்களும், அதட்டிச் சொல்வதற்கான விஷயங்களும் குறைந்து வருகின்றன. ஹிந்துவின் "ஆபிச்சுவரி" பார்க்கையில், இறந்தவர் என்னைவிட சின்னவரா, பெரியவரா என்று முதலில் பார்ப்பேன். சின்னவராக இருந்தால், 'பரவால்லை... நாம தப்பிச்சோம்!' என்றும், பெரியவ ராக இருந்தால் கழித்துப் பார்த்து, 'பரவால்லை... இன்னும் கொஞ்ச நாள் இருக்குÕ என்றும் எண்ணுவேன். எதிர்காலம் என்பதை இப்போதெல் லாம் வருஷக் கணக்கில் நினைத்துப் பார்ப்பது இல்லை. மாதக் கணக்கில்... ஏன், உடம்பு சரியில் லாமல் இருக்கும்போது வாரக் கணக்கில், நாள் கணக்கில் அந்தந்த நாளை வாழத் தோன்றுகிறது. Today I am alright, thank God!
சயின்ஸ் அதிகம் படித்ததால், கடவுளைப் பற்றிய குழப்பங்கள் தீர்க்க முடியாமல் இருக்கின்றன. யேட்ஸ் சொன்னதுபோல், "சிலர் கடவுள் இருக்கிறார் என்கிறார்கள். பிறர் கடவுள் இல்லை என்கிறார்கள். உண்மை ஒருக்கால் இரண்டுக்கும் இடையில் எங்கோ இருக்கிறது!".
ஆனால், டி.என்.ஏ. ரகசியத்தையும், உயிரின வேறுபாடுகளையும், அண்டசராசரங்களின் அளவையும் பார்க்கும்போது, நம்மை மீறிய சக்தி புலன் உணர்வுக்கும், நம் அற்ப வார்த்தைகளுக்கும் அகப்படாத ஒரு சக்தி இருப்பதில் எனக்கு நம்பிக்கை வந்துவிட்டது. நான் நாத்திகன் அல்ல. மிஞ்சிப்போனால், ரஸ்ஸல் படித்தபோது 'அக்னாஸ்டிக்'காக அதாவது, கடவுள் இருப்பைப் பற்றித் தெரியாதவனாக இருந்திருக்கிறேன். மறுபிறவியில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. பிறந்தால் இதே ஞாபகங்கள், இதே முதுகுவலியுடன் தமிழ்நாட்டில் பிறக்க வேண்டும். தமிழில் மீண்டும் கதைகள் எழுத வேண்டும். நடக்கிற காரியமா? முற்றிலும் புதிய பிறப்பு, தேசம், பெயர், உடல் என்றால் அது மறுபிறவி அல்ல... வேறு பிறவி. மேலும், எங்கேயாவது ஸ்விஸ் நாட்டில் பிறந்து வைத்தால், பாஷை தெரியாமல் கஷ்டப்படுவேன்.
இறந்ததும் என்ன ஆகிறது என்பதைப் பற்றி நசிகேதனைப்போல யோசிக்கும் போது, சட்டென்று ஒரு திடுக்கிடல் ஏற்படும். அந்தச் சமயத்தில் மல்லிகை வாசனையையோ, ஒரு குழந்தையின் புன்சிரிப்பையோ எண்ணிப் பார்த்துக் கவனத்தைக் கலைத்துக்கொள்வேன். சொர்க்கம், நரகம் இதில் எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை. இரண்டும் இங்கே தான் என்று எண்ணுகிறேன். அப்படி ஒருக்கால் இருந்தால், நரகத்துக்குப் போகத்தான் விரும்புகிறேன். அங்கே தான் சுவாரஸ்யமான ஆசாமிகள் இருப்பார்கள். சொர்க்கத்தில், நித்ய அகண்ட பஜனைச் சத்தம் எனக்கு ஒரு நாளைக்கு மேல் தாங்காது.

ஆரம்பத்தில் இளைஞனாக இருந்த போது, ஏரோப்ளேன் ஓட்டவும், கித்தார் வாசித்து உலகை வெல்லவும், நிலவை விலை பேசவும் ஆசைப்பட்டேன். நாளடைவில் இந்த இச்சைகள் படிப்படி யாகத் திருத்தப்பட்டு, எளிமைப்படுத்தப் பட்டு, எழுபது வயதில் காலை எழுந் தவுடன் சுகமாக பாத்ரூம் போனாலே சந்தோஷப்படுகிறேன். வாழ்க்கையே இவ்வகையில் progressive compromises (படிப்படியான சமரசங்களால் ஆனது).

இன்றைய தினத்தில், என் டாப்டென் கவலைகள் அல்லது தேவைகள் என்றால்... முதலிடத்தில் உடல் நலம், மனநலம், மற்றவருக்குத் தொந்தரவு கொடுக்காமல் இருப்பது, தெரிந்தோ தெரியாமலோ யார் மனதையும் புண் படுத்தாமல் இருப்பது, இன்சொல், அனுதாபம், நல்ல காபி, நகைச்சுவை உணர்வு, நான்கு பக்கமாவது படிப்பது, எழுதுவது போன்றவை பட்டியலில் உள்ளன. பணம் அதில் இல்லை. முதலிலேயே அது லிஸ்ட்டை விட்டுப் போய்விட்டது.

தி.ஜானகிராமனின் "கொட்டு மேளம்" கதையில் வரும் டாக்டருக்குப் போல, மனைவி அவ்வப்போது வர வேண்டிய பணத்தையும், ஏமாற்றிய ஜனங்களை யும் எனக்குச் சொல்லிக் காட்டுவாள். அவளும் இப்போது இதில் பயனில்லை என்று நிறுத்திவிட்டாள். பணம் பிரதானமாக இல்லாததால், இன்று எழுபது வயசில் மனச்சாட்சி உறுத்தாமல் வாழ முடிகிறது. ஜெயிலுக்குப் போன தில்லை. ஒரே ஒரு தடவை டில்லியிலும், ஒரு தடவை பெங்களூரிலும் ஒன்வேயில் ஸ்கூட்டர் ஓட்டியதால், மாஜிஸ்ட்ரேட் கோர்ட்டுக்குப் போயிருக்கிறேன். வோட்டிங் மெஷினுக் காக சாட்சி சொல்ல, கேரளா ஹைகோர்ட் டில் இருந்து சுப்ரீம் கோர்ட் வரை போயிருக்கிறேன்.
அம்பலம் இணைய (www.ambalam.com) இதழில் ஒரு வாசகர் கேள்வி கேட்டிருந்தார்... "நாற்பது வருஷ மாக உங்களைத் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேனே... என்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர் கள்?" என்று.
நீண்ட யோசனைக்குப் பிறகு பதில் அளித்தேன்... "நாற்பது வருஷம் உங்களைத் தொடர்ந்து படிக்க வைத்திருக்கிறேனே, என்னைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்களோ அதேதான்!" என்று. என் எழுத்து, என்னைப் பல தேசங்களுக்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கிறது. பல வகைப்பட்ட மனிதர்களைச் சந்திக்க வைத்திருக்கிறது. பிரைவேட் ஜெட்டி லிருந்து ஃப்ரீமாண்ட் மிஷன் பீக் மலை யுச்சி மாளிகை வரை அனுமதித்திருக்கிறது. பெயர் தெரியாத வாசகர்கள் நள்ளிரவில் கூப்பிட்டுப் பாராட்டியிருக் கிறார்கள். மனைவிமார்கள் அழுதிருக்கிறார்கள். கணவன்கள், மனைவிகள் மேல் சந்தேகப்பட்டுத் தற்கொலை செய்து கொள்ளுமுன், கடைசி ஆறுதலுக்கு என்னை விளித்திருக்கிறார்கள். 'ரோஜா' வெளிவந்த சமயத்தில், பெங்களூருக் குத் தனியாக ஓடி வந்த இளம்பெண் அதிகாலை ஜலஹள்ளியில், 'அரவிந்த சாமியுடன் என்னை மண முடி!' என்று கதவைத் தட்டி யிருக்கிறாள். "ஆ" கதையைப் படித்துவிட்டு, "என் மகளை மணம் செய்துகொள்ள வேண் டும்" என்று திருநெல்வேலில் இருந்து வந்த மனநிலை சரியில்லாத இளைஞரும், 'பாலம்' கதையைப் படித்து விட்டு என்னைக் கொல்ல வர தேதி கேட்டிருந்த கோவை வாசியும் என் வாசகர்கள்தான். வாழ்க்கையின் அத்தனை பிரச்னைகளுக்கும், முதுகுவலியில் இருந்து முண்டகோபனிஷத் வரை யோசனை சொல்லியிருக்கிறார்கள்; கேட்டிருக்கிறார்கள். மிகச் சிறந்த நண்பர்களையும், அற்புதக் கணங்களையும் என் எழுத்தால் பெற்றிருக்கிறேன். அதுதான் என்னுடைய நோபெல்!

சுஜாதா - நன்றி: ஆனந்த விகடன்